مقدمه

لطفا قضاوت کنید:

دوخانواده با 3 فرزند را در قالب مثال بیان می کنیم که در هردو ، پدر خانواده بعنوان پول توجیبی فرزندان ، ماهیانه 30هزار تومان به آنها می دهد . در خانواده اول  پدر آن مبلغ  را روی میز می گذارد تا هر فرزند به اندازه ای که خرج می کند  ازآن مبلغ بردارد . اما در خانواده دوم پدر آن مبلغ را تقسیم می کند  و سهم هر فرزند را به خود او می دهد .

حال باید دید کدام عملکرد عادلانه تر است ؟؟

کدام عملکرد باعث ظلم به فرزندان ضعیف تر می شود ؟؟

کدام عملکرد باعث اصراف در مخارج و رقابت در خرج کردن می شود؟؟

کدام عملکردباعث صرفه جویی وحتی  پس انداز فرزندان وآینده نگری می شود ؟؟

نمی دانستم دوستان دشمنان خدا همانند و هم طبقه دشمنان خدای متعال هستند .

نمی دانستم (شیرینی!) شکلاتی که برای فرزندم خریدم با خون کودکی بی گناه آمیخته شده .

نمی دانستم بر سر میز غذا به سر سلامتی آن سرباز غاصب نوشیدنی خود را نوش می کردم .

نمی دانستم لحظات شادیم را به بهای غم و رنج یک قوم مظلوم به ثبت می رساندم .

نمی دانستم حتی جنس لباسی که بر تن داشتم از آوار مصیبت یک سرزمین پاک بوده .

نمی دانستم آن وسیله ای که همیشه همراه داشتم چیزی جز مجوز قتل انسانی بی گناه نیست.

نمی دانستم در عصرظهور ، برای ریشه کنی ظلم ، دعای فرج می خواندم اما برای پایداری ظلم هزینه می کردم.

و امروز می دانم برای جبران ندانسته ها تکلیف چیست؟